„Нема шанси, невозможно“: Џулијано Симеоне се заколна на вечна верност кон Атлетико

Ривалството помеѓу Атлетико и Реал Мадрид е едно од најжестоките во светот на фудбалот, а за Џулијано Симеоне, најмладиот син на легендарниот Диего „Чоло“ Симеоне, границите се јасно исцртани и непоместливи. Во своето последно медиумско појавување, 23-годишниот офанзивец беше дециден околу можноста некогаш да го облече белиот дрес на Сантијаго Бернабеу.

Додека многу играчи во модерниот фудбал ја оставаат вратата подотворена за трансфери кај лутите ривали, Џулијано Симеоне ја затвори со истата страст со која неговиот татко го предводи тимот од аут-линијата. „Никогаш нема да играм за Реал Мадрид. Нема шанси, тоа е невозможно“, изјави младиот Аргентинец, потенцирајќи дека неговата лојалност не е само професионална, туку и длабоко лична. Израснат во ходниците на Висенте Калдерон, а подоцна и на Метрополитано, тој е индоктриниран во „Црвено-белата“ култура уште од четиригодишна возраст, што секоја помисла за преселба во противничкиот табор ја прави концептуално незамислива.

Да се носи презимето Симеоне во Атлетико е товар што малкумина би го издржале, но Џулијано во тековната сезона докажа дека неговото место во тимот е заслужено. По успешните позајмици во Сарагоса и Алавес, тој се врати во престолнината како клучен играч во тактичкиот мозаик на својот татко. Со продолжување на договорот до 2030 година и откупна клаузула од вртоглави 500 милиони евра, клубот јасно ја покажа својата долгорочна верба во него. Самиот фудбалер често напоменува дека кога ќе влезе во тренинг-центарот, врската татко-син се брише и се заменува со строг однос тренер-играч.

За Џулијано, Мадрид е поделен град во кој неговото срце припаѓа само на едната страна. Тој го опишува претставувањето на Атлетико како „сè во животот“, чувство кое го поткрепува со неверојатна пожртвуваност на теренот, што веќе му донесе и место во аргентинската репрезентација. Од момче кое собираше топки покрај аут-линијата, до стрелец на голови во Лигата на шампионите, неговиот пат е доказ за безусловна љубов кон клубот. Одбивајќи ја дури и помислата за иднина во Реал Мадрид, Џулијано го зацементира својот статус на вистински наследник на тронот на Атлетико, потврдувајќи дека боите на дресот не се само облека, туку животна заклетва.