„Оган во градите“: Артета непоколеблив и покрај поразот на Вембли

Конфетите едвај паднаа на тревата на Вембли, а сините ленти веќе беа врежани на трофејот, но Микел Артета остана цврст на својот став. Во тишината на прес-конференцијата по натпреварот, менаџерот на Арсенал не изгледаше како човек поразен од сопствените одлуки. Напротив, тој делуваше како лидер кој целосно стои зад своите принципи. И покрај тесниот пораз од Манчестер Сити, пораката на Артета беше исполнета со стоицизам и одбивање да се бараат карактеристичните изговори, особено во врска со поларизирачката одлука да го стави Кепа Аризабалага на голот пред Давид Раја.

„Немам апсолутно никакви каења“, изјави Артета, со глас кој беше смирен и покрај адреналинот од долгата борба: „Повторно би го избрал Кепа. Морам да го правам она што сметам дека е правилно, чесно и фер.“ За Артета, овој избор не беше коцкање, туку зачувување на интегритетот во соблекувалната. Да се остави Шпанецот на клупа по неговиот придонес во патот до финалето, според зборовите на тренерот, би било: „крајно неправедно кон него и кон целиот тим“.

Додека разочарувањето беше видливо на лицата на фудбалерите на Арсенал, Артета избра пат на радикално спортско витештво. Пред кревањето на пехарот, предводникот на „Топчиите“ беше снимен како го бара Пеп Гвардиола на теренот. Во нивната прегратка немаше ни трага од горчина, туку само длабока почит меѓу менторот и неговиот поранешен ученик. Артета остана на теренот да им аплаудира на играчите на Сити додека тие се качуваа по скалите на Вембли, гест на достоинство што не помина незабележано кај навивачите.

„Честитки до Манчестер Сити“, кратко прокоментира Артета, одбивајќи да се потпре на изговори или евентуални судиски контроверзи. Признавајќи ја прецизноста на Сити, тој го префрли фокусот од еден неуспешен попладневен натпревар кон стандардот што неговиот тим мора да го достигне. Тоа беше пресметан чин на лидерство, со цел да му покаже на својот неискусен состав дека поразот боли, но начинот на кој се соочуваш со него ја дефинира културата на еден клуб.

Завршниот дел од обраќањето на Артета беше можеби најважен за остатокот од сезоната. Карабао купот можеби им се лизна од рацете, но амбициите во Премиер лигата и Европа се сè уште живи. Артета побара од своите играчи да ја „конзервираат“ горчината од овој пораз и да ја искористат како катализатор за финалниот спринт.

„Сега мораме да се подготвиме и да го искористиме тој оган во градите за да имаме неверојатни месеци… до крајот на сезоната“, порача тој. Наративот во таборот на Арсенал е јасен. „Вембли“ не е крај, туку искра. Ако „Топчиите“ успеат да ја канализираат фрустрацијата од сребрениот медал во претстојните лигашки битки, чувството на „нула каење“ на Артета може да се претвори во шампионска парада во мај.