Тудор со „автогол“: Пофалбите за Арсенал го разбеснија Северен Лондон

Ерата на Игор Тудор во Тотенхем само што започна, а хрватскиот стратег веќе се најде во центарот на бура што самиот ја предизвика. По болниот пораз во дербито на Северен Лондон, кој ги остави „Спарси“ во незавидна позиција, неговата пост-натпреварна анализа не направи ништо за да ги смири навивачите. Изјавата дека „Арсенал е веројатно најдобриот тим во светот“ можеби е објективен факт за него, но за поддржувачите на клубот тоа звучеше како предавство во најлош можен момент.
За клуб кој моментално тоне кон долниот дел на табелата и се соочува со реална закана од испаѓање, фалењето на лутиот ривал, кој е главен фаворит за титулата, е исклучително ризичен потег. Наместо поддршка, фановите добија чувство на капитулација, додека јазот меѓу двата соседа од Северен Лондон никогаш не изгледал подлабок.
Оптички, пофалбите на Тудор се поразителни ако се земе предвид моменталната траекторија на двата клуба. Додека „машината“ на Микел Артета работи, Тотенхем под водство на Тудор тапка во место, а времето за експерименти истекува. Поразот во дербито не беше само загуба на три бода, туку сурова демонстрација на разликата во класи за која говореше самиот тренер.
Сепак, она што најмногу ги боли навивачите е впечатокот дека нивниот менаџер со восхит гледа кон врвот, додека неговиот тим е заглавен во „подрумот“ на Премиер лигата. Во суровата битка за опстанок, клучната задача на менаџерот е да создаде менталитет на непобедливост и пркос. Со воздигнувањето на противникот на ниво на светски владетел, Тудор ризикува да ја загуби довербата на соблекувалната и на трибините, на кои во моментов им е потребна надеж, а не сурова реалност.
Најголемата дилема за раководството на Тотенхем е дали Тудор е воопшто подготвен за „калпавата“ борба што ја носи опстанокот во Премиер лигата. За разлика од неговите директни конкуренти, Хрватот никогаш претходно не бил дел од премиерлигашка војна за преживување. Тој сега влегува во шаховска партија против прекалени стратези кои ги познаваат сите замки на дното.
Витор Переира во Нотингем Форест и Нуно Еспирито Санто во Вест Хем веќе докажаа дека знаат како да извлечат резултати под екстремен притисок. Тие ја разбираат „темната страна“ на фудбалот: приоритет е дефанзивната цврстина и психолошката издржливост, а не естетскиот впечаток. Тудор, познат по својот висок интензитет и строги тактички барања, се соочува со стрмна крива на учење. Ако сака да ги придобие скептиците, тој мора под итно да престане да им се восхитува на „најдобрите“ и да најде начин како да ги победи оние со кои се бори во рововите.