Челзи на крстопат: Росениор пред отказ додека Стемфорд Бриџ врие

Менаџерот на Челси, Лиам Росениор, разочаран

Луксузот наречен „долгорочен проект“ веќе нема никаква вредност на Стемфорд Бриџ. По катастрофалната серија резултати која го збриша тимот од горниот дел на табелата, хиерархијата на Челзи е затворена на итни внатрешни консултации за судбината на Лиам Росениор. Иако бордот досега цврсто стоеше зад него, суровата статистика е неумолива: пет последователни порази без ниту еден постигнат гол.

Додека екипата се подготвува за клучниот натпревар во ФА Купот, дискусиите зад затворени врати повеќе не се однесуваат на тактиката, туку на тоа дали Росениор воопшто ќе го дочека викендот. Молкот од раководството е заглушувачки, а за клуб кој некогаш беше синоним за немилосрдна ефикасност, моменталната парализа само го зголемува гневот кај навивачите.

Кочницата за негово итно разрешување не е само од филозофска, туку и од длабоко финансиска природа. Росениор е врзан со шестгодишен договор, споменик на првичната „визија“ на конзорциумот „БлуКо“. Неговиот отказ во овој момент би го чинел клубот вртоглави 24 милиони фунти. Овој финансиски товар го прави претходното бркање на Енцо Мареска да изгледа како историска грешка.

Мареска беше отстранет по конфликтот со управата околу контроверзната трансфер-стратегија: бескраен циклус на купување млади таленти за препродажба или иден развој. Иако постојат изолирани успешни примери, оваа стратегија денес се смета за целосен неуспех кој го остави првиот тим без рамнотежа и искуство. Да се исплаќа рекордна отштета за Росениор, додека се чувствува тактичкиот вакум од ерата на Мареска, за многумина е дефиниција за спортско лудило.

Атмосферата на стадионот веќе не е само фрустрација, туку отворен бунт. За првпат, незадоволството не е насочено само кон клупата, туку и кон самите сопственици. На последниот натпревар јасно се слушнаа скандирањата со кои се бара заминување и на Росениор и на групацијата „БлуКо“.

Навивачите се чувствуваат отуѓени од моделот кој им дава приоритет на билансите наместо на трофеите. И покрај потрошените милијарди, недостигот на докажан стрелец доведе до историски голгетерски пост. Без разлика дали Росениор ќе остане или ќе си оди, јазот меѓу очекувањата на јавноста и експерименталната идеологија на сопствениците е достигнат до точка од која нема враќање.