Италија овие денови се соочува со вистинска спортска катастрофа, бидејќи фудбалската репрезентација на земјата нема да игра на СП третпат по ред.

Критики има од сите страни, се бараат оставки, новиот селектор се чини дека е најмалиот проблем, а претседателот на УЕФА, Александар Чеферин, додаде „масло на огнот“.

Тој беше во Зеница и во живо го гледаше дебаклот на Италијанците против Босна и Херцеговина во финалето на плејофот за одење на Светското првенство, а во таа прилика даде интервју за „Газета дело Спорт“ во кое ги разоткри сите италијански проблеми и се закани дека ќе ја лиши оваа земја од домаќинството на Европското првенство.

За потсетување, Европсското првенство 2032 треба да се одржи во Турција и Италија, но додека Турците имаат вишок фантастични стадиони и ќе имаат „слатка мака“ да изберат за овој турнир, Италијанците во моментов имаат само два стадиони кои ги исполнуваат 100% сите стандарди на УЕФА и ФИФА, имено оние во Торино и Удине, кои, од друга страна, се премногу мали за такво натпреварување, особено оној каде што игра Удинезе.
Проблемот се Рим, Милано, Неапол, Фиренца, Болоња, Џенова.

„ЕП 2032 е планирано и ќе се одржи, и се надевам дека инфраструктурата ќе биде подготвена. Во спротивно, турнирот нема да се игра во Италија“, брутално им рече Чеферин на Италијанците.

Најголемото македонско фудбалско дерби меѓу екипите на Пелистер и Вардар ќе се игра под рефлектори.

Како што потврдија од битолскиот состав, дуелот на 8 април ќе се одигра од 20 часот на стадионот „Петар Милошевски“.

На дуелот кој овие два тима го одиграа во ноември во Битола, екипата на Вардар славеше со 1-2.

Иднината на „генералот“ во средниот ред на Манчестер Сити, Родри, достигна критична точка. Додека клубот официјално ја достави својата богата понуда за нов договор, поранешниот освојувач на Златната топка се наоѓа распнат помеѓу комфорната зона во Манчестер и магнетната привлечност на родниот Мадрид.

Управата на Етихад веќе го направи својот потег. На шпанскиот репрезентативец му е понудено продолжување на соработката со подобрена плата. Иако неговиот сегашен договор е со важност до 2027 година, Сити реагира веднаш за да го одврати зголемениот интерес од другите европски гиганти.

Пораката од клубот е кристално јасна: одлуката е единствено во рацете на Родри. Сепак, „Граѓаните“ немаат намера да бидат притиснати во агол. Доколку Шпанецот ја одбие понудата, клубот ќе бара рекордна сума за негов трансфер претстојното лето. Во спротивно, тие ќе мора да го пуштат како слободен агент следната година.

Најголемата сенка врз овие преговори ја фрла Реал Мадрид. „Кралевите“ одамна го гледаат Родри како идеален наследник кој треба да ја преземе контролата во средниот ред по ерата на Крос и Модриќ. За фудбалерот, ова не е само спортски предизвик, туку и можност за враќање дома.

Извори блиски до играчот откриваат дека конечната одлука ќе биде донесена во тесен семеен круг. По освојувањето на сè што можеше да се освои во Англија, вклучувајќи ја и историската „триплета“, желбата за враќање во Шпанија станува сè поизразена. Самиот Родри неодамна ги подгреа шпекулациите со изјавата дека „најдобрите клубови во светот не се одбиваат лесно“, потврдувајќи дека неговото минато во Атлетико не е пречка за премин во „белиот балет“.

Додека раководството се бори за неговиот потпис, расположението кај навивачите на Сити нагло се лади. Голем дел од поддржувачите се чувствуваат непочитувани по последните јавни флертувања на Родри со мадридскиот гигант.

Во навивачките кругови преовладува мислењето дека Родри почнал да го третира Манчестер Сити само како „отскочна штица“ кон престижот на Сантијаго Бернабеу. За играч кој до вчера се сметаше за недопирлив, наративот брзо се менува: сè погласни се барањата тој да биде продаден уште ова лето, наместо во тимот да се чува ѕвезда чии мисли веќе се во Мадрид.

Атлетико Мадрид направи клучен чекор кон освежување на средниот ред за претстојната сезона. Според последните информации, „Јорганџије“ ги договорија сите лични услови со бразилскиот интернационалец од Аталанта, Едерсон. Овој 26-годишен фудбалер е примарна желба на Диего Симеоне, чиј тактички нацрт бара совршен спој на физичка сила и техничка прецизност: карактеристики што Бразилецот ги усоврши во Бергамо. Изворите потврдуваат дека Едерсон веќе дал „зелено светло“ за преселбата, покажувајќи јасна желба да се докаже во Ла Лига под рефлекторите на Метрополитано.

Иако согласноста на фудбалерот е веќе обезбедена, преостанува последната пречка: усогласување на висината на обесштетувањето. Аталанта, позната по својата цврста преговарачка позиција, инсистира на профитабилен пакет. На последните состаноци меѓу челниците на двата клуба се дебатирало за сума меѓу 35 и 40 милиони евра. Иако официјалната потврда за трансферот сè уште се чека, атмосферата околу преговорите е оптимистична. Мадридскиот клуб сака да ја финализира работата што е можно побрзо за да избегне евентуална конкуренција од други европски гиганти.

За Атлетико, ангажманот на Едерсон претставува јасна намера за подмладување на средниот ред кој во последно време често делуваше тромо во транзицијата. Познат по својата неверојатна работна етика и способност за одземање топки, Бразилецот идеално се вклопува во „ДНК-та“ на Симеоне. Неговото пристигнување не само што ќе донесе дефанзивна стабилност, туку ќе му овозможи поголема креативна слобода на офанзивните играчи во завршницата. Овој трансфер се смета за темел на летната стратегија на Атлетико, ветувајќи подинамичен и поцврст тим за следната сезона.

Италијанскиот фудбалски пејзаж го потресе сеизмички бран откако раководството на Италијанската фудбалска федерација доживеа целосен колапс. Соочени со суровата реалност и историскиот дебакл, пропуштање на трето последователно Светско првенство, столбовите на федерацијата се уриваат за да отстапат место за радикална реконструкција.

Со години Гравина се обидуваше да го стабилизира бродот што тонеше, но товарот од трите неуспешни мундијалски циклуси се покажа како претежок за неговата администрација. Ова не е само кадровска промена, туку формално признание за системски неуспех.

Во координирано повлекување што најавува целосно чистење на „старата гарда“, легендарниот Џанлуиџи Буфон исто така се повлече од својата функција во Федерацијата. Буфон, кој направи транзиција од теренот во извршните канцеларии за да биде мост меѓу играчите и раководството, очигледно смета дека „новата ера“ не може да започне сè додека се присутни какви било траги од претходниот циклус.

Домино-ефектот е далеку од завршен. Доверливи извори потврдуваат дека и селекторот Џенаро Гатузо наскоро ќе го следи патот на Гравина и Буфон. Гатузо, препознатлив по својата борбеност и страст, не успеа да ја донесе потребната тактичка еволуција за да го прекине „проклетството“ во квалификациите.

Со неговото претстојно заминување, „Азурите“ се наоѓаат во состојба на тотална транзиција. Федерацијата практично е без лидер, без тренер и без спортски директор, оставајќи ја јавноста во прашалници: кој ќе има храброст да ги преземе уздите на националниот тим кој го загуби својот пат на глобалната сцена?

Додека се таложи прашината, гласот на навивачите станува сè погласен. Обожавателите ширум Апенинскиот Полуостров бараат Федерацијата конечно да го имплементира фамозното „Досие Баџо“: сеопфатниот технички извештај изработен од Роберто Баџо пред неколку години.

Визијата на Баџо, која во фокусот го става развојот на младите категории, техничкиот идентитет и целосната реорганизација на италијанските академии, во голема мера беше игнорирана од претходните структури. Сега, кога федерацијата е во урнатини, планот на „Магичното опавче“ се гледа како единствената остварлива мапа за враќање кон славните денови. Пораката на јавноста е кристално јасна: не менувајте ги само имињата на вратите, туку променете ја душата на играта.

Напаѓачот на Пари Сен Жермен, Усман Дембеле, со проценета бруто месечна плата од 1,5 милиони евра, и неговиот тренер, Шпанецот Луис Енрике (1 милион евра) се најплатенит меѓу играчите и тренерите во Лига 1 во 2026 година, објави „Лекип“.

Меѓу играчите, 13 од највисоките плати во лигата ги исплаќа ПСЖ, од Дембеле до голманот на француската репрезентација Лукас Шевалие (500.000 евра бруто месечно).

Бруто месечните плати од над еден милион евра имаат и дефанзивецот на бразилската репрезентација Маркињос (1,12 милиони евра), дефанзивецот на мароканската репрезентација Ашраф Хакими (1,1 милион евра) и дефанзивецот на француската репрезентација Лукас Ернандез (1,1 милион евра).

Играчот од средниот ред на данската репрезентација и член на Олимпик Марсеј, Пјер-Емил Хојбјерг, има највисока плата од сите играчи кои не играат за ПСЖ, која, според „Лекип“, е 500.000 евра, што е малку повеќе од неговите соиграчи Мејсон Гринвуд и Џефри Кондогбија, кои заработуваат 450.000 евра бруто месечно.

Меѓу тренерите, Луис Енрике е убедливо најплатен: во Лион, Португалецот Пауло Фонсека има втора највисока плата во Лига 1 со 350.000 евра бруто месечно, пред Хабиб Баје и неговите 230.000 евра бруто месечно во Марсеј.

Најмала месечна плата има Беноа Тавено, кој добива 25.000 евра бруто месечно во Мец, пишува „Лекип“.

Во просек, според „Лекип“, ПСЖ им плаќа на своите играчи 650.000 евра бруто месечна плата (во споредба со 647.000 евра минатата година), пред Олимпик Марсеј со 300.000 евра (во споредба со 250.000 евра во 2025 година) и Монако со 140.000 евра (исто како минатата година).

Во Јувентус наводно се подготвени да го стават на трансфер листата еден д најдобрите играчи, Бразилецот Бремер.

Како што објавија неколку италијански медиуми, Јуве би можел да го пушти бразилскиот репрезентативен стопер, бидејќи често има проблем со повредите, но и добро котира на трансфер пазарот, бидејќи врвни клубови се заинтересирани за него. Бремер, кој премногу често се справува со повреди, па „старата дама“ би се обидела да се ослободи од него.

Бремер е недопирлив во Јувентус долго време, но клубот сега размислува да се откаже од него доколку тим надвор од Серија А понуди најмалку 50 милиони евра.

Продажбата би била уште пореална доколку Јувентус не се квалификува за Лигата на шампионите.

Од друга страна, Јувентус е блиску до договор со Антонио Ридигер, чиј договор со Реал Мадрид истекува на крајот од сезоната, шото исто така ги „подгреа“ гласините дека Бремер ќе биде продаден.

Натпревар со две лица, многу дожд и шокантен финиш – Башкими и Тиквеш ги поделија бодовите (2-2) во воведниот натпревар од 25-тото коло. Иако домаќините имаа пресврт и победа во рацете, гостите од Кавадарци не се предадоа до последната секунда.

Дождот кој непрестајно паѓаше во Куманово го претвори теренот во вистинско боиште, што ги ограничи двата тима во првиот дел. Најпрво се закани Рибеиро за домаќините во 37-мата минута, а потоа возврати Гуела за гостите, но мрежите мируваа благодарение на сигурните интервенции на голманите.

Вистинскиот спектакл започна по паузата. Тиквеш прв „удри“ во 53-тата минута: Стојанов ја погоди стативата, а Сила беше најснаодлив во метежот за водство од 0-1.

Башкими веднаш тргна во офанзива и по интервенција на VAR, доби пенал по играњето со рака на Камара. Голгетерот Аворнио ја презеде одговорноста, но биеше непрецизно над голот. Сепак, неговото искупување траеше само 60 секунди! Веќе во следниот напад, по одбиената топка од ударот на Рибеиро, Аворнио ја смести топката во мрежата за 1-1.

Еуфоријата во Куманово достигна врв во 74-тата минута. Алими повлече брза контра, Рибеиро сервираше до Аворнио, кој со својот втор гол донесе целосен пресврт и водство од 2-1. Тиквеш беше на колена, особено откако Стојанов претходно ја погоди и пречката.

Но, кавадарчани покажаа карактер кога беше најпотребно. Во судиското продолжение, „џокерот“ од клупата, Лавал, со прецизен удар ги шокираше домашните навивачи и израмни на 2-2. Во последните моменти од мечот, Саити имаше колосална шанса повторно да го врати Башкими во предност, но неговиот шут заврши за малку покрај голот.

Претседателот на Фудбалската федерација на Македонија, Масар Омерагиќ се огласи по мартовскиот репрезентативен прозорец во кој нашата репрезентација беше елиминирана во полуфиналето на баражот за пласман Светското првенство по поразот од Данска во Копенхаген.

Првиот човек на ФФМ нагласи дека репрезентацијата не е само резултати, па иако се важни, има поголеми вредности.

„Едно поглавје останува зад нас, сега сме пред нов предизвик.

Македонската репрезентација не е само резултат. Тоа е чувство, припадност и гордост. Затоа, кога победуваме, да останеме приземни, а кога губиме, да останеме силни. Вредноста на оваа репрезентација не смее да зависи од еден резултат. Ова е наше. И кога победуваме и кога губиме. Поддршката не е аплауз само за победа, туку карактер во пораз.

Ние, како федерација создаваме услови во кои селекторот и фудбалерите имаат фокус да работат. Ќе направиме сè што треба, за тие да мислат само на играта, а ние на нив.

Останува најважното, да бидеме заедно. Затоа што ова не е само тим. Ова сме ние“, напиша Омерагиќ.

Дебатата за креативното срце на Англија го достигна својот врв. Како што се приближува Светското првенство, прашањето веќе не е кој ќе биде стартер, туку кој воопшто заслужува место во авионот.

Томас Тухел никогаш не бил тренер кој му робува на реномето по цена на тактичката дисциплина. Неговите последни изјави за Фил Фоден одекнаа како аларм во англиската јавност. Иако Фоден поседува природен талент, Тухел призна дека неговото учество на Мундијалот е под голем знак прашалник.

Предводникот на „Трите лава“ опиша една горчлива слика за ѕвездата на Манчестер Сити по последните пријателски средби. „Фил даде сè од себе. Беше одличен за време на подготовките, но се мачи тоа да го пренесе на теренот,“ изјави Тухел. Ова станува загрижувачки тренд за Фоден: фудбалер кој доаѓа во кампот со најширока насмевка и доминира на тренинзите, за на крајот неговото влијание целосно да исчезне под светлата на Вембли. За Тухел, јазот меѓу неговите „мастерклас“ тренинзи и бледите настапи на натпреварите станува невозможно да се игнорира.

Статистиката открива трезвена вистина за играч чија траекторија неочекувано удри во ѕид. По сезоната 2023/24, во која беше прогласен за најдобар во Премиер лигата, сегашната форма на Фоден изгледа како далечен спомен.

Оваа сезона започна со повремени блесоци на „Детето од Стокпорт“, но набрзо неговата форма доживеа вртоглав пад. Минутажата во Манчестер Сити стана луксуз: Фоден беше стартер на само 4 од последните 15 натпревари, а неговиот последен гол датира уште од средината на декември. Помеѓу навивачите расте стравот дека неговиот врв од пред две години бил само аномалија, а не стандард за иднината. На турнир со висок влог како Светското првенство, Тухел не сака да ризикува со играч кој е надвор од ритам и се бори за трошка самодоверба.

Најтрагичниот дел од оваа приказна е што Фоден не е осамен во својата криза. Со години, главната тема во англиските пабови беше како да се вклопат Фоден, Букајо Сака и Кол Палмер во истиот состав: слатки маки за еден селектор. Денес, таа дебата добива меланхоличен тон.

Сите тројца клучни креатори на Англија моментално минуваат низ професионално чистилиште. Слично како Фоден, и Сака и Палмер се соочуваат со повреди и осцилации во константноста додека домашната сезона ја достигнува својата кулминација. Поетска, но болна иронија е што трите имиња кои требаше да ја предводат Англија до светскиот трон во 2026, во ист момент се борат да го пронајдат својот идентитет. Како што Тухел го филтрира конечниот список, „звучните имиња“ веќе не нудат сигурност. За Фоден, насмевката сè уште е тука, но часовникот неумоливо отчукува.