„Менталитет не се купува“: Дали Де Зерби веќе ризикува да ја загуби соблекувалната на Тотенхем?

Тотенхем можеби значително го промени својот состав во текот на летото, но Роберто Де Зерби предупредува дека собирањето скапи и звучни имиња е едно, а создавањето тим што функционира на теренот е нешто сосема друго.

Спарс влегоа во новата сезона во Премиер лигата со големи очекувања по агресивниот настап на трансфер-пазарот. Матеус Фернандеш, Јан Пол ван Хеке, Сандро Тонали, Мартин Дубравка, Енди Робертсон и Маркос Сенеси беа дел од засилувањата во Северен Лондон, а потоа пристигнаа и Тосин Адарабиојо, Савињо, Омар Мармуш и Михајло Мудрик.

Сепак, големите инвестиции засега не го донесоа посакуваниот резултат.

Тотенхем ја отвори сезоната со пораз од 3-0 против Брентфорд, по што следуваше и пораз од 2-0 од Њукасл. Ремито без голови против Нотингем Форест го донесе првиот бод, но по три натпревари Спарс сè уште немаа постигнато ниту еден гол. Против Форест, тимот не успеа да упати ниту еден удар во рамките на противничкиот гол.

Токму по тој натпревар Де Зерби можеби најдиректно објасни зошто огромните летни инвестиции не можат веднаш да се претворат во резултати.

„Купивме многу, многу добри фудбалери, но не можете да изградите тим само со имиња, како во Football Manager“, изјави Де Зерби.

Споредбата привлече големо внимание, но пораката на италијанскиот стратег е прилично јасна. Вистинскиот фудбал не е симулација во која е доволно да се соберат најдобрите можни имиња. Репутацијата, трансферните суми и индивидуалниот квалитет не создаваат автоматски хемија, меѓусебно разбирање и победнички менталитет.

За Тотенхем, тој процес очигледно допрва започнува.

Изјавата за Football Manager дојде по уште една порака на Де Зерби која предизвика уште поголемо внимание.

По поразот од Њукасл, Италијанецот го посочи менталитетот како можеби најголемиот предизвик во неговиот проект.

„Најголемиот проблем, најголемиот предизвик и најголемата цел е да го пронајдеме вистинскиот менталитет“, рече Де Зерби, додавајќи: „За жал, менталитет не можете да купите на трансфер-пазарот.“

Извадена од контекст, ваквата изјава лесно може да се протолкува како директна критика кон фудбалерите за кои Тотенхем штотуку потроши огромни суми.

Таквата интерпретација донекаде е и разбирлива. Клубот намерно инвестираше во играчи со сериозно искуство во Премиер лигата и на меѓународната сцена. Робертсон пристигна како фудбалер кој освои големи трофеи со Ливерпул, Тонали веќе беше докажан во Њукасл и италијанската репрезентација, додека Ван Хеке, Сенеси и останатите беа доведени со очекување веднаш да го подигнат нивото на тимот.

Но, постои важна разлика во она што Де Зерби се обидува да го потенцира.

Неговата порака не мора да значи дека новите засилувања индивидуално немаат победнички менталитет. Напротив, Италијанецот зборува за менталитетот како нешто што мора да се изгради на колективно ниво.

Еден нов тим може да има силни карактери и исклучително квалитетни фудбалери, а сепак да ги нема навиките, довербата и отпорноста потребни за да функционира како победничка целина.

Тоа ја прави изјавата на Де Зерби многу покомплексна од обична критика кон трансферите.

Фудбалерите можеби ги имаат квалитетите што Тотенхем ги бараше. Вистинското прашање е дали Де Зерби ќе успее од нив да создаде тим кој ќе биде повеќе од збир на квалитетни индивидуалци.

Токму тука започнува и ризикот за Де Зерби.

Тренерите често јавно ги предизвикуваат своите фудбалери, особено кога се обидуваат да го променат менталитетот и културата во клуб кој подолго време не ги исполнува очекувањата. Но, зборовите за карактер и менталитет добиваат сосема поинаква тежина кога резултатите не се добри.

Новата реконструкција требаше да претставува почеток на нова ера за Тотенхем.

Четири натпревари во Премиер лигата се премалку за конечно да се досуди дали проектот ќе успее. Но, четири натпревари без победа и без постигнат гол се доволни повторно да се појават притисокот и незадоволството.

Дел од навивачите ги сфатија зборовите на Де Зерби како директна порака до новите фудбалери; особено делот дека „менталитет не може да се купи“. Други, пак, сметаат дека тренерот само ја кажува реалноста: драстично променет состав не може преку ноќ да стане вистински тим.

Но, токму начинот на кој овие пораки ќе бидат разбрани во соблекувалната може да стане клучен.

Ако фудбалерите ги прифатат зборовите на Де Зерби како предизвик да изградат повисоки стандарди и посилен колективен карактер, неговиот пристап може да биде основата врз која ќе се гради новиот Тотенхем.

Но, ако новите играчи почнат да ги доживуваат постојаните забелешки за менталитетот како јавна критика насочена кон нив, ситуацијата може многу брзо да стане проблематична. Во такво сценарио, ризикот тренерот постепено да ја изгуби довербата на соблекувалната станува реален, а „новата ера“ би можела да се најде под сериозен притисок уште пред вистински да започне.

Во овој момент, сепак, нема конкретни докази дека Де Зерби ја изгубил соблекувалната и би било прерано да се извлече таков заклучок по само четири првенствени натпревари.

Но, Италијанецот веќе покажа дека нема намера да ги прикрива проблемите на својот тим. Таквата директност може да биде негова предност, но истовремено остава многу мал простор за погрешно толкување доколку резултатите продолжат да изостануваат.

Без разлика на огромните инвестиции, суштината на пораката на Де Зерби тешко може да се оспори.

Тонали, Фернандеш, Робертсон, Мармуш, Савињо, Мудрик и останатите можеби му даваат на Тотенхем значително поквалитетен избор на индивидуалци.

Но, имињата сами по себе не создаваат тим.

Ако ова навистина треба да биде почеток на нова ера, Тотенхем сега мора да покаже дека менталитетот за кој зборува Де Зерби може да се изгради; пред лошите резултати да почнат да го рушат проектот однатре.