Бурната романса меѓу Антонио Конте и Наполи официјално стигна до својот крај. Во потег што ја збуни фудбалската јавност, иако зад кулисите сè се одвиваше со зачудувачки мир, тактичкиот генијалец донесе дефинитивна одлука да го напушти Неапол претстојното лето.

И покрај силниот темперамент и страста кои се заштитен знак и за трофејниот менаџер и за клубот од подножјето на Везув, овој пат разделбата минува без вообичаените тензии. Одлуката е конечна, заверена и без простор за каков било пресврт. Приказната на југот на Италија е стопроцентно завршена, затворајќи едно кратко, но исклучително впечатливо поглавје.

Она што особено привлекува внимание кај вака звучно заминување е отсуството на скандали и долги правни битки, кои инаку се редовна појава кај елитните тренери. Конте ја донел одлуката уште пред еден месец, кога директно го информирал ексцентричниот претседател Аурелио Де Лаурентис, со цел да му остави чист простор за планирање на летниот преоден рок.

Конте си оди целосно по свои правила. Нема да има активни клаузули, исплата на оштета, ниту пак некаков преддоговор со друг клуб.

Односите меѓу стратегот и првиот човек на Наполи остануваат одлични и полни со взаемно почитување. Искусниот тренер воопшто не сакал да отвора преговори за нови долгорочни проекти или реконструкција на тимот, бидејќи неговиот план веќе бил скроен. Тој го напушта Неапол со крената глава, оставајќи ги зад себе престижното Скудето во Серија А и трофејот од Суперкупот на Италија.

Додека пред управата на Наполи сега претстои тешка задача да најде наследник кој ќе го продолжи победничкиот континуитет, шпекулациите за иднината на Конте веќе добиваат на интензитет. Со оглед на тоа што е слободен агент и без обврски кон никого, тој автоматски станува едно од најбараните имиња име на пазарот.

Првичните најави од Апенините сугерираат на емотивно враќање на старата позиција. Името на Конте сериозно се споменува во потесниот круг на кандидати за селекторското столче на италијанската репрезентација. По солидната епизода на европското во 2016 година, кога ги предводеше „Аѕурите“ до четвртфиналето, идејата за негово враќање на националното кормило е приказна која веќе добива сериозен глас во италијанските медиуми.

Пејзажот во МЛС-лигата е пред уште едно тектонско сомелување, откако преговорите меѓу легендарниот бразилски играч Каземиро и Интер Мајами влегоа во последната, клучна фаза. По емотивното простување од Манчестер Јунајтед, 34-годишниот ветеран донесе дефинитивна одлука за својата иднина. И покрај астрономските понуди од Саудиска Арабија и неколку европски клубови, петкратниот освојувач на Лигата на шампионите е решен кариерата да ја продолжи во „Вајс Сити“.

Оваа претстојна трансфер-бомба не е плод на моментален хир. Како што беше откриено уште во март, желбата на Каземиро беше насочена кон само една дестинација. Тој го сака исклучиво Интер Мајами. Преговорите напредуваа брзо и мазно токму затоа што неговите агенти веднаш ги отфрлија сите други понуди за да се фокусираат на амбициозниот проект во Флорида. Предизвикот да го предводи средниот ред и да заигра со ѕвезди од рангот на Лионел Меси и Луис Суарез се покажа како пресуден фактор за бразилската икона.

Иако личните услови се веќе договорени, за официјализација на трансферот е потребно да се поминат специфичните бирократски пречки на американската лига. Пред сè, Интер Мајами мора да ги откупи т.н. „права за откривање“ кои моментално ги поседува ЛА Галакси, што се очекува да се реши со стандардна парична компензација. Дополнително, бидејќи местата за „дизајнирани играчи“ во Мајами се пополнети, раководството работи на креативна финансиска структура, слична на онаа за Жорди Алба, користејќи ги средствата од TAM (Targeted Allocation Money). Штом се затворат овие административни прашања, преселбата на Каземиро во САД ќе биде и официјално комплетирана.

Стадионот „Тупраш“ (Бешикташ Парк) беше домаќин на многу легендарни европски вечери, но малку од нив можат да се споредат со таа од синоќа. Астон Вила целосно го надигра германскиот Фрајбург со 3:0 и го подигна трофејот од Лига Европа. Со овој триумф беше прекинато, 44-годишното чекање на престижно европско одликување, уште од славното освојување на Купот на европските шампиони во 1982 година. Облечени во бели дресови кои потсетуваа токму на таа судбоносна ноќ против Баерн Минхен, фудбалерите на Вила изгледаа кралски на теренот, бодрени од трибините од егзалтираниот принц Вилијам и 20.000 навивачи кои допатуваа во Истанбул.

За Фрајбург, кој за првпат во својата историја играше во европско финале, оваа вечер беше сурова лекција за тоа што значи континетално педигре. Составот на Шустер, иако важи за одлично воигран, беше целосно неутрализиран од тим кој делуваше како дома на најголемата сцена. По претпазливиот воведен половина час во кои стриктната маркација на Германците се закануваше да го претвори финалето во позициска војна, тактичката луцидност на Вила го скрши отпорот и ја отвори вратата за безмилосна, шампионска претстава.

Мразот беше скршен во 41-вата минута, како резултат на храбар тактички маневар осмислен од тренерот за прекини на Вила, Остин Мекфи. При еден скратен корнер, Вила свесно остави дури четворица играчи високо позиционирани за да ја дезориентира противничката одбрана. Морган Роџерс упати прецизен, висок центаршут на работ од шеснаесетникот, каде што целосно осамениот Јури Тилеманс со страшен волеј-ударе ја закова топката во мрежата. Со овој гол, кој не му остави никаква шанса на голманот Ноа Атуболу, Тилеманс стана првиот стрелец за Вила во континентално финале по Питер Вит во далечната 1982 година.

Германскиот тим едвај успеа да се соземе, а веќе во третата минута од судиското продолжение во првото полувреме претрпе нов удар, овојпат по доза чиста индивидуална генијалност. Емилијано Буендија ја прими топката од капитенот Џон Мекгин на работ од казнениот простор и свртен со грб кон голот, елегантно се ослободи од чуварот, испраќајќи прекрасен фелширан удар со левата нога во самиот агол.

Прашањето за победникот дефинитивно беше затворено во 58-мата минута. Разиграниот Морган Роџерс ја круниса својата МВП-партија откако со лизгачки старт го претвори нискиот центаршут на Буендија во трет гол за својот тим. Тој стана првиот Англичанец кој се запишал во листата на стрелците во финале на Лига Европа по Даниел Стариџ во 2016 година. Оттука, остатокот од натпреварот се претвори во формалност, а Вила паметно го контролираше темпото сè до последниот свиреж на судијата.

Додека играчите лудо славеа на теренот, главниот архитект на овој историски успех смирено стоеше покрај аут-линијата, пред да биде кренат на рамена од голманот Емилијано Мартинез. Унаи Емери Ечегоиен, човекот од Ондарибија, уште еднаш докажа дека е неприкосновен владетел на ова натпреварување. Овој триумф ја означува неговата рекордна, петта титула во Лига Европа, патека на која доминираше предводејќи три различни клуба: со Севиља во три последователни години (2014, 2015 и 2016), потоа со Виљареал во 2021 година и сега со Астон Вила во 2026 година.

Со оваа петта круна, Емери се приклучи на најелитното менаџерско друштво, израмнувајќи се со Карло Анчелоти (кој има пет титули во Лигата на шампионите) како единствени тренери во историјата на фудбалот со пет трофеи големо европско натпреварување. Ова е неверојатна рехабилитација за тимот од Бирмингем, кој ја започна европската кампања со низа лоши резултати и шест меча без победа. Под педантната палка на Емери, тимот направи целосен пресврт, победи на 13 од следните 15 натпревари во турнирот, обезбеди пласман во Лигата на шампионите за следната сезона и по неколку децении донесе престижен пехар во витрините на „Вила Парк“.

Мемфис Депај би можел да остане без место во составот на Холандија за Светското првенство, иако станува збор за најдобриот стрелец во историјата на „лалињата“.

Селекторот Роналд Куман се наоѓа пред тешка одлука, бидејќи искусниот напаѓач има сериозни проблеми со повредите и долго време е надвор од натпреварувачки ритам.

Депај нема одиграно натпревар за Коринтијанс уште од 23 март, а во текот на 2026 година запиша само 13 настапи и постигна еден гол. Иако неодамна се врати на тренинзите, повторно заработил нова повреда, овојпат на другата нога. Тоа значи дека најверојатно ќе ги пропушти и последните два натпревари пред Мундијалот, кои требаше да му бидат последна шанса да го убеди Куман дека е подготвен за настап.

„Постои можност Мемфис да биде на конечниот список, но потребно е повторно да игра натпревари за клубот и ако е можно да минува близу 90 минути на теренот“, изјави Куман.

Холандскиот селектор треба да го објави конечниот список на 26 мај, а неизвесноста околу Депај останува една од главните теми во холандската јавност.

Албанија доби нов селектор, репрезентацијата во иднина ќе ја предводи италијанскиот стратег Роландо Маран.

Искусниот тренер потпиша договор со Фудбалската федерација на Албанија до крајот на 2027 година и на клупата ќе го наследи Силвињо.

„Сакам да му се заблагодарам на претседателот на Федерацијата за укажаната доверба. Исто така му благодарам и на Силвињо за убавите зборови и за сè што направи со репрезентацијата во изминатите години. Внимателно ја следев Албанија и мислам дека е направена добра работа“, изјави Маран.

Во текот на кариерата Италијанецот работеше во повеќе клубови од Серија А и Серија Б, меѓу кои Бреша, Бари, Џенова, Каљари и Киево.

Албанија не успеа да обезбеди пласман на Светското првенство откако во баражот беше елиминирана од Полска со пораз од 2-1.

Мортен Хјулманд, капитен на Спортинг од Лисабон и стандарден репрезентативец на Данска, е првата желба на Жозе Мурињо во летниот преоден рок во Реал.

Ова го објави радио станицата Копе со напомена дека Спортинг ќе го продаде Хјулманд за околу 50 милиони евра, иако неговата клаузула за отштета е 80 милиони евра.

Данецорт во Спортинг пристигна пред три години, од Лече за 19 милиони евра. Оттогаш, го предводеше Спортинг до две шампионски титули во Португалија и еден Куп.

Постигна 10 гола и 12 асистенции во 140 натпревари за клубот.

Мурињо го запозна одблизу оваа сезона бидејќи е тренер на Бенфика, најголемиот ривал на Спортинг.

Копе додава дека Мурињо инсистира еден од неговите помошници да биде неименуван поранешен играч на Реал.

Ве потсетуваме дека за време на неговиот прв престој во Реал, од 2010 до 2013 година, помошник му беше Аитор Каранка. Истиот извор додава дека веројатно тој поранешен фудбалер е Тони Крос.

Чаби Алонсо, како нов тренер на Челзи, веќе започнал да ја анализира ситуацијата во клубот и да го формира костурот на за следната сезона. Според англиските медиуми тој идентификуваше пет играчи кои ги смета за недопирливи.

Шпанскиот стручњак, кој е нов тренер на „сините“, сака веднаш да воспостави јасна структура и хиерархија во тимот.

Неговата идеја е да го изгради тимот околу докажани и клучни играчи кои можат да се справат со системот на игра на високо ниво.

Според неговата визија, најголемата одговорност ќе биде на капитенот Рис Џејмс, кого Алонсо го гледа како лидер во одбранбената линија и важна алка во организацијата на играта.

Марк Кукуреља е исто така во тој круг на недопирливи. Алонсо верува дека енергијата и дисциплината на Кукуреља можат да бидат клучни во неговиот систем на игра.

Меѓу играчите на кои смета е Мојсес Каиседо, играч од средниот ред кој носи стабилност во средината на теренот.

Тренерот на Арсенал, Микел Артета, се обрати до тимот по ремито 1:1 на Манчестер сити со Борнмут во 37. коло од англиската Премиер лига. По овој резултат Арсенал ја обезбеди шампионската титула.

„Повторно испишавме историја, заедно. Не би можел да бидам посреќен и горд на сите поврзани со овој фудбалски клуб. Ајде само да уживаме во моментот“, изјави Артета за клупскиот сајт на Арсенал.

Откако Манчестер Сити не успеа да го победи Борнмут (1-1) во вторник, 19 мај, „Топџиите“ станаа недостижни. Со еден натпревар до крајот, Арсенал има 82 бода, додека второпласираниот Сити има 78.

Арсенал ја освои англиската Премиер лига по 14. пат во својата историја. Лондончани ја освоија титулата за прв пат од сезоната 2003/04, кога предводени од Арсен Венгер останаа непоразени во Премиер лигата.