На 21.03.2026, ФК Новаци одигра фрустрирачко реми на градскиот стадион во Македонска Каменица. Иако гостите целосно го контролираа мечот од првиот свиреж па сè до самиот крај, мораа да се задоволат само со бод. Разликата во квалитетот и тактичката подготвеност беше очигледна, но седмиот тим на табелата не успеа да го скрши отпорот на Саса, која иако ранлива, успеа да ја зачува мрежата чиста.

Од самиот старт, Новаци наметна темпо кое домаќините тешко го следеа. Средниот ред на гостите со леснотија ја држеше топката, принудувајќи ја Саса на дефанзива во поголемиот дел од натпреварот. Крилата на Новаци постојано наоѓаа простор зад бековската линија, испраќајки опасни центаршутеви кои, за жал на гостинските навивачи, никој не успеа да ги претвори во погодок. Од друга страна, Саса делуваше како тим кој се бори за опстанок: без вистински ритам, потпирајќи се на очајни исфрлања на топката и ретки контранапади кои не претставуваа сериозна закана.

По крајот на средбата, кај Саса се чувствуваше олеснување, додека за Новаци ова реми дефинитивно има вкус на пораз. Во лига каде секој бод е клучен за напредок во горниот дел од табелата, ваквите киксови против екипи од долниот дел може да бидат прескапи. Гостите покажаа дека се поквалитетен состав со јасна амбиција, но овој натпревар е суров потсетник дека поседот и доминацијата не значат ништо без реализација. Саса „преживеа“, а Новаци си оди дома со прашањето: како не ги освоија сите три бода?

Конфетите едвај паднаа на тревата на Вембли, а сините ленти веќе беа врежани на трофејот, но Микел Артета остана цврст на својот став. Во тишината на прес-конференцијата по натпреварот, менаџерот на Арсенал не изгледаше како човек поразен од сопствените одлуки. Напротив, тој делуваше како лидер кој целосно стои зад своите принципи. И покрај тесниот пораз од Манчестер Сити, пораката на Артета беше исполнета со стоицизам и одбивање да се бараат карактеристичните изговори, особено во врска со поларизирачката одлука да го стави Кепа Аризабалага на голот пред Давид Раја.

„Немам апсолутно никакви каења“, изјави Артета, со глас кој беше смирен и покрај адреналинот од долгата борба: „Повторно би го избрал Кепа. Морам да го правам она што сметам дека е правилно, чесно и фер.“ За Артета, овој избор не беше коцкање, туку зачувување на интегритетот во соблекувалната. Да се остави Шпанецот на клупа по неговиот придонес во патот до финалето, според зборовите на тренерот, би било: „крајно неправедно кон него и кон целиот тим“.

Додека разочарувањето беше видливо на лицата на фудбалерите на Арсенал, Артета избра пат на радикално спортско витештво. Пред кревањето на пехарот, предводникот на „Топчиите“ беше снимен како го бара Пеп Гвардиола на теренот. Во нивната прегратка немаше ни трага од горчина, туку само длабока почит меѓу менторот и неговиот поранешен ученик. Артета остана на теренот да им аплаудира на играчите на Сити додека тие се качуваа по скалите на Вембли, гест на достоинство што не помина незабележано кај навивачите.

„Честитки до Манчестер Сити“, кратко прокоментира Артета, одбивајќи да се потпре на изговори или евентуални судиски контроверзи. Признавајќи ја прецизноста на Сити, тој го префрли фокусот од еден неуспешен попладневен натпревар кон стандардот што неговиот тим мора да го достигне. Тоа беше пресметан чин на лидерство, со цел да му покаже на својот неискусен состав дека поразот боли, но начинот на кој се соочуваш со него ја дефинира културата на еден клуб.

Завршниот дел од обраќањето на Артета беше можеби најважен за остатокот од сезоната. Карабао купот можеби им се лизна од рацете, но амбициите во Премиер лигата и Европа се сè уште живи. Артета побара од своите играчи да ја „конзервираат“ горчината од овој пораз и да ја искористат како катализатор за финалниот спринт.

„Сега мораме да се подготвиме и да го искористиме тој оган во градите за да имаме неверојатни месеци… до крајот на сезоната“, порача тој. Наративот во таборот на Арсенал е јасен. „Вембли“ не е крај, туку искра. Ако „Топчиите“ успеат да ја канализираат фрустрацијата од сребрениот медал во претстојните лигашки битки, чувството на „нула каење“ на Артета може да се претвори во шампионска парада во мај.

Основачот на Suning групацијата, Жанг Ѕиндунг, беше сопственик на Интер од 2018 до 2024 година, а сега е на работ на егзистенција поради загуба на речиси целото богатство.

Кинескиот бизнисмен градеше империја вредна повеќе од 7 милијарди долари повеќе од 30 години, само за сè да исчезне во еден ден. Средниот народен суд во Нанкин потврди завршување на комплексниот план за реструктуирање кој ги опфаќа неговата и уште 38 поврзани фирми. Вкупната вредност на операцијата е проценета на речиси 30 милијарди евра.

о рамки на тој процес, Ѕиндунг мораше да заложи апсолутно сè што поседуваше. Неподвижни имоти, финансиски портфолија, сопственички учества, па дури и вредни колекционерски предмети. Сè беше распродадено преку судски аукции или директни договори, за да се покријат долговите насобрани со текот на годините.

Овој 62-годишник стана првиот оснивач на голема приватна компанија во Кина кој целосно го загуби личното богатство. Денес, ниту тој ниту неговата сопруга немаат сопственост со која слободно располагаат.

Проблемот лежи во периодот од 2016 до 2020 година, кога Suning почна нагло да го проширува опсегот на работење. Ѕиндунг лично гарантираше за многу од преземените задолжувања, што го чинеше сè што стекна неколку години подоцна.

Борусија Дортмунд и Себастијан Кел меѓусебно го раскинаа договорот за соработка. Оваа одлука едногласно ја донесоа раководството на Дортмунд и поранешниот спортски директор.

„Во отворена дискусија, Себастијан Кел, [извршниот директор] Карстен Крамер и јас дојдовме до заеднички заклучок дека летото е вистинско време за промени. За да им дадеме време на двете страни да се подготват, заеднички се согласивме веднаш да го раскинеме договорот на Себастијан“, објасни извршниот директор за спорт на клубот, Ларс Рикен.

Кел го водеше професионалниот играчки оддел во Борусија Дортмунд од 2018 година. Во летото 2022 година ја презеде функцијата спортски директор, а под негово водство, тимот стигна до финалето на Лигата на шампионите во 2024 година.

Повеќе од 150 лица се уапсени по масовна тепачка меѓу навивачите на Борусија Дортмунд и Хамбургер по натпреварот меѓу двата тима од Бундеслигата, соопшти денеска полицијата во Дортмунд.

Како што пренесува агенција ДПА, во инцидентот се лишени од слобода 152 лица, повеќето од нив навивачи на Хамбургер.

Сите се ослободени откако бил утврден нивниот идентитет и била поведена кривична постапка.

Според извештаите на германските медиуми, навивачите на Борусија Дортмунд нападнале автобуси што ги превезувале навивачите на Хамбургер по натпреварот во саботата, што довело до масовна тепачка на улиците. Повеќето од навивачите избегале кога полицијата пристигнала на местото на настанот.

Нема информации за повредени во инцидентот.

Челзи нема намера да го отпушти Лиам Розениор, објави Фабрицио Романо.

Лондонскиот клуб му верува на тренерот. Челзи разбира дека Розениор пристигна на средина од сезоната и немаше соодветна предсезона.

Да потсетиме, Челзи има една победа во последните 6 натпревари во Премиер лигата.

Атмосферата во Северен Лондон пред почетокот на натпреварот зрачеше со пркос, но заврши со веќе добро познатиот молк на капитулацијата. Неделата, која наместо како обичен натпреварувачки ден се чувствуваше како последен суд за клубот, донесе дебакл на Тотенхем од 0:3 против Нотингем Форест. Со овој пораз, премиерлигашкиот статус на Спарси сега виси на тенок конец.

Денот започна со редок блесок на надеж. Илјадници навивачи ги преплавија улиците околу стадионот, пречекувајќи го клупскиот автобус со транспаренти „Сите заедно, засекогаш“, очајнички обид да се создаде тврдина која му недостасува на тимот цела сезона. Иако Спарси доминираа во поседот во првите 45 минути, при што Ришарлисон и Матис Тел ја погодија рамката од голот, кревкоста на тимот повторно излезе на виделина во најлошиот можен момент.

Пред самиот крај на првиот дел, корнерот на Неко Вилијамс го пронајде Игор Жезус, кој непречен од никого ја заби топката во мрежата на Викарио. Тој погодок беше психолошки нокаут. Енергијата од трибините исчезна, а познатиот наратив за „губитничкиот менталитет“ на Тотенхем повторно оживеа. Во второто полувреме, егзекуцијата беше клиничка. Морган Гибс-Вајт зголеми на 0:2 во 62-рата минута, пред Таиво Авонији со трет погодок да ги испрати домашните навивачи предвреме кон излезите.

Бројките кои ја отсликуваат сезоната на Тотенхем се историски во најнегативна смисла. Овој пораз означи рекордна црна серија каква што не е видена во клубот 91 година, Спарси немаат успеано да забележат ниту една првенствена победа во првите три месеци од календарската година.

Додека асистентот, Бруно Салтор, на привремениот менаџер, Игор Тудор, по натпреварот зборуваше за „ситни детали“, реалноста е многу посурова и структурна. Со претстојната репрезентативна пауза, патот пред Спарси изгледа застрашувачки.

Тотенхем го чекаат тешки гостувања кај Сандерленд, Челси и Астон Вила, како и „финалето за опстанок“ против Лидс. Без радикална промена во водството или целосен психолошки рестарт, незамисливото, испаѓање од елитата за првпат по 1977 година, повеќе не е само песимистичка теорија, туку најверојатен исход. Навивачите го дадоа својот максимум пред првиот свиреж. Фудбалерите, по којзнае кој пат, не успеаја да одговорат на задачата.