Улогите во реваншот од осминафиналето во Лигата на шампионите драстично се променија откако експедицијата на Реал Мадрид денеска слета во Манчестер. Во клучниот момент за стратегот Алваро Арбелоа, во тимот се враќаат двете најголеми ѕвезди: Килијан Мбапе и Џуд Белингам. Дуото, кој поради повреди го пропушти првиот натпревар, беше забележано во авионот заедно со Алваро Карерас.

За Арбелоа, кој ја презеде палката во јануари по заминувањето на Чаби Алонсо, тајмингот е совршен. И покрај доминацијата на Бернабеу, присуството на брзината на Мбапе и способноста на Белингам да се појави од втор план му дава на Мадрид психолошка и физичка предност со која малку тимови можат да се справат. Дополнително, враќањето на Карерас на левата бековска позиција пополнува важна алка во одбраната, која беше критична точка на последните првенствени натпревари.

Додека во шпанската престолнина владее еуфорија, атмосферата во Манчестер стана мрачна. Избраниците на Пеп Гвардиола веќе се соочуваа со речиси невозможна задача: да ја надополнат негативата од три гола по „мастеркласот“ на Реал во првиот меч, каде Федерико Валверде постигна хет-трик. Веста дека сега ќе мора да се бранат од одморениот Мбапе и мотивираниот Белингам е вистинско „сценарио од кошмарите“ за англискиот гигант.

Тактичкиот предизвик за Гвардиола сега е уште поголем. Сити се надеваше дека ќе ја искористи долгата листа на повредени кај „Кралевите“ за да направи историски пресврт. Наместо тоа, одбраната која минатата недела не успеа да ги сопре Валверде и Винисиус, сега мора да се подготви за комплетниот офанзивен арсенал на Реал. За тимот на Сити, кој се обидува да избегне трета последователна елиминација од шпанскиот гигант, овие вести се тежок удар за надежите за „чудо на Етихад“.

Враќањето на овие суперѕвезди му носи на Арбелоа она што тренерите го нарекуваат „слатки маки“. Мбапе, кој сезонава веќе има 38 гола, беше надвор од терените поради повреда на коленото од крајот на февруари. Иако веќе тренира со полн интензитет, постои веројатност Арбелоа да го користи како „џокер“ од клупата за да не ризикува обновување на повредата. Слично на тоа, враќањето на Белингам по повредата на задната ложа додава цврстина во средниот ред кој и онака доминираше во првиот дуел.

Вклучувањето на Алваро Карерас е подеднакво значајно. Младиот Шпанец, кој пристигна од Бенфика за 50 милиони евра минатото лето, брзо стана миленик во системот на Арбелоа. Неговото закрепнување од повредата на листот му овозможува на Реал да го затвори левиот бок и да ги неутрализира опасните крила на Сити. Пораката на Мадрид по сместувањето во хотелот е јасна: тие не дојдоа во Манчестер да ја бранат предноста, туку да ја запечатат победата.

Фудбалот често знае да биде суров, а за фудбалерите и навивачите на ФК Новаци, гостувањето во Тетово беше вистинска лекција за спортска неправда. Иако гостите покажаа поголема смиреност во играта и јасна тактичка дисциплина, го напуштија теренот со празни раце по поразот од 2-1 против Тетекс. На натпревар кој повеќе личеше на борба за секој метар простор, клучниот момент не беше плод на индивидуална вештина, туку на низа несреќни околности.

Она што му дава дополнителна тежина на овој пораз е фактот што Новаци во Тетово допатува значително ослабен. Имено, тимот мораше да се снаоѓа без услугите на три клучни столба во екипата: Драгарски, Љамчевски и Торневски. И покрај овој хендикеп, гостите беа тимот кој од самиот старт го диктираше темпото. Средниот ред успешно ги контролираше транзициите, додека одбраната стоеше цврсто против директниот и физички стил на домаќините.

Тетекс, под огромен притисок за опстанок, играше со хаотична енергија, а иако успеаја да дојдат до рано водство, одговорот на Новаци беше експресен. Гостите го израмнија резултатот и го замолкнаа домашниот терен. Во поголемиот дел од средбата, се чинеше дека Новаци е само на еден прецизен пас до целосен пресврт.

Преломниот момент се случи во второто полувреме: сцена која долго ќе се врти во главите на гостинските играчи. При ситуација без особен притисок, дојде до фатално недоразбирање во одбраната, што резултираше со бизарен автогол. Топката на речиси нереално неспретен начин заврши во мрежата, подарувајќи му на Тетекс предност.

Новаци во финишот тргна на „сè или ништо“, но комбинираната дефанзива на домаќинот и честите прекини на играта го оневозможија посакуваното израмнување. Останува жалта за бодовите, но и гордоста за прикажаната игра со некомплетен состав.

Атмосферата на Енфилд се трансформираше од тврдина на вербата во театар на фрустрации. По деморализирачко реми (1–1) против еден од најслабите тимови на Тотенхем во поновата историја, Доминик Собослаи не штедеше зборови. Неговите изјави по натпреварот не беа само обична критика, туку сирена за тревога за клуб кој го губи сопствениот идентитет.

За унгарскиот капитен, овој нерешен резултат не е само загуба на два бода, туку симптом на подлабока летаргија. Видливо вознемирен од неспособноста на тимот да го реши натпреварот против противник кој беше зрел за пораз, тој беше брутално искрен.

„Мораме да се разбудиме, бидејќи ако продолжиме вака… на крајот ќе треба да бидеме среќни и со пласман во Конференциската лига“, изјави Собослаи. За клуб кој последната деценија ја помина во лов на трофеи во Премиер лигата и Лигата на шампионите, неговата прогноза е застрашувачка: тековната траекторија не води кон титула, туку кон егзодус од елитата.

Она што најмногу загрижува е репетитивноста на грешките. Ремито беше запечатено со пад во концентрацијата во последната минута, што веќе станува тажна рутина за „Црвените“ сезонава.

„Навистина не знам зошто ова ни се повторува… повторно примаме гол во последната минута“, изјави тој, посочувајќи на психолошката кревкост на тимот. „Не знам веќе кој пат ни се случува ова. Мора да се освестиме!“. Овој тон на збунетост кај еден од клучните играчи сугерира на сериозен дефокус во моментите под најголем притисок, проблем кој стручниот штаб сè уште нема решение.

Кога одекна последниот свиреж на судијата, Енфилд испрати редок и студен одговор: хор од свирежи упатен кон домашните играчи и менаџерите. Наместо да се повлече, Собослаи ги прифати критиките со емпатија, но и со апел за солидарност.

„Не ги слушнав свирежите, но ги разбирам. Не играме на нивото на кое треба“, призна тој, свесен дека трпението на навивачите е на работ. Сепак, тој потенцираше дека единствениот излез е заедништвото. „Потребна ни е поддршката од фановите. Сè уште има време да покажеме колку ни значи ова, мора да се држиме заедно и да се бориме за клубот“. За Собослаи мисијата е јасна: талентот е тука, но борбениот дух мора да се врати пред сезоната целосно да пропадне.

Гласовите се пребројани, членовите го кажаа своето, а „Ерата на Лапорта“ добива историско продолжение. Хоан Лапорта извојува убедлива победа над кандидатот Виктор Фонт, со што си го обезбеди претседателското место во Барселона до 2031 година. Овој резултат не е само личен триумф, туку јасен мандат за неговата визија за иднината на клубот.

Најнепосредната последица од изборниот резултат е зачувувањето на спортската структура. Ханси Флик сега е и официјално „недопирлив“. Неговата иднина беше тесно поврзана со победата на Лапорта, па со овој исход, германскиот стратег добива „зелено светло“ целосно да го имплементира својот тактички систем.

Покрај него, Деко останува главниот архитект на тимот. Лапорта го смета спортскиот директор за клучен фактор за одржливоста на клубот. Хемијата меѓу претседателската ложа, канцелариите и теренот е темелот врз кој ќе се гради Барселона во следните пет години.

Со зацврстувањето на триаголникот Лапорта-Флик-Деко, Барселона конечно може да спроведе унифицирана стратегија. Ова подразбира целосна интеграција на младите ѕвезди од Ла Масија во системот на Флик, поддржана од трансфер-филозофијата на Деко.

Проектот веќе не е во „транзиција“. Хоризонтот до 2031 година му дава на клубот простор за маневрирање додека завршуваат реновирањата на стадионот, истовремено останувајќи конкурентен на највисоко европско ниво. Пораката до навивачите е јасна: планот е во тек, а градителите остануваат на своите позиции.

Натпреварот на стадионот Џузепе Синигаља започна во знак на искуството на гостите од Рим. Само шест минути по почетокот, невниманието на Диего Карлос резултираше со пенал по прекршокот над Стефан Ел Шарави. Дониел Мален, засилувањето на Рома од јануарскиот преоден рок, беше прецизен од белата точка за рано водство на „Волчицата“.

Сепак, наместо да потклекне под притисокот, тимот на Сеск Фабрегас ја демонстрираше тактичката флуидност што стана негов заштитен знак. Предводени од креативноста на Мартин Батурина и Нико Паз, домаќините целосно ја презедоа иницијативата со посед на топка од 66%. Голманот Миле Свилар со серија интервенции ја чуваше предноста на Рома, а Јакобо Рамон ја погоди стативата пред паузата, беше јасно дека Комо го диктира темпото и покрај негативата на полувремето.

Вториот дел донесе радикална промена, поттикната од клучните замени на Фабрегас. Влегувањето во игра на Анастасиос Дувикас се покажа како мајсторски потег: во 59-тата минута, грчкиот интернационалец одлично го искористи додавањето од Алекс Ваље и ја смести топката во мрежата за израмнување.

Моментот на пресврт се случи само четири минути подоцна кога Весли доби втор жолт картон по невнимателен старт над Асан Диао. Со играч помалку, избраниците на Џан Пјеро Гасперини се повлекоа во дефанзива, но силниот притисок на „Ларијаните“ конечно вроди со плод во 79-тата минута. Диего Карлос се извлече за грешката при пеналот, најумешно реагираше на една одбиена топка и го постигна победничкиот гол, предизвикувајќи вистинска еуфорија на трибините.

Драмата продолжи и по последниот свиреж на судијата. Натпреварот остана во сенка на нарушениот однос меѓу двајцата тренери. Фабрегас упати остри критики кон Гасперини бидејќи тој одби да се поздрави по мечот, нарекувајќи го потегот „неспортски“. Од друга страна, тренерот на Рома возврати со поплаки за однесувањето на клупата на домаќините и оправданоста на црвениот картон.

Сепак, статистиката е немилосрдна и потврдува дека Комо е новата сила во италијанскиот фудбал. Со супериорен xG (очекувани голови) од 2.22 наспроти 0.86 на Рома, победата е повеќе од заслужена.

Наскоро се очекува Тотенхем да направи нова тренерска смена, Игор Тудор да добие отказ, а на негово место да дојде тренер кој ќе има задача да избори опстанок во Премиер лигата.

Тудор како тренер на Тотенхем има четири порази од исто толку натпревари, а ова коло во Премиер лигата му гостува на Ливерпул, потоа следува реваншот со Атлетико Мадрид.

Распоредот не оди во прилог на Хрватот и тешко да се дојде до победа на овие два меча.

Наводно раководството на Тотенхем веќе ги прави плановите за нов тренер, а како прва желба им е Роберто Де Зерби.

Сепак италијанскиот стратег се верува дека е тешка опција во овој момент иако тој е слободен тренер по заминувањето од Марсеј.

На листата имаат неколку тренери, а одлуката треба да биде донесена наскоро.

Поранешната ѕвезда на Челзи и англиската репрезентација, Ешли Кол, е блиску до назначување за главен тренер на италијанскиот второлигаш Чезена.

Чезена е на осмо место во Серија Б, а досегашниот тренер Микеле Мињани беше отпуштен.

Доколку договорот се реализира, тоа ќе биде првата тренерска улога на 45-годишниот Кол во неговата кариера.

Откако се пензионираше од играњето во 2019 година, легендарниот лев бек стекна значително искуство во тренерската работа, извршувајќи различни улоги.