Баерн Минхен официјално ја осигура непосредната иднина на еден од највозбудливите европски таленти. Младата сензација која ја воодушеви Бундеслигата оваа сезона, Ленарт Карл, го прослави својот 18-ти роденден на 22 февруари со пресвртница која навивачите со нетрпение ја очекуваа. Со неговото полнолетство, автоматски се активираше клаузулата од претходниот договор, со што неговата соработка со клубот се трансформира во професионален договор со важност до јуни 2029 година.

Оваа транзиција претставува значаен момент за „рекордерот“, бидејќи новиот статус носи и значително зголемување на платата, која според проценките ќе изнесува околу 2 милиони евра годишно. Ваквото продолжување е директна награда за неговиот метеорски подем: откако веќе стана најмладиот стрелец за Баерн во Лигата на шампионите, неговото присуство во првиот тим на Компани стана незаменливо.

Иако актуелниот договор до 2029 година нуди краткорочна стабилност, раководството на Баерн веќе гледа многу подалеку. Според информациите на германските извори, клубот веќе ги започнал преговорите со Карл и неговиот агент за нов, долгорочен договор. Предлогот е офанзивниот играч да се обврзе на верност кон Алијанц Арената до јуни 2031 година.

Финансиските параметри за кои се дискутира го рефлектираат статусот на Карл како фудбалски феномен. Изворите сугерираат дека новиот пакет би можел да му донесе годишна заработка меѓу 7 и 8 милиони евра. И покрај сериозниот интерес од гиганти како Реал Мадрид и Манчестер Сити, Карл останува фокусиран на теренот. Младиот фудбалер му дава приоритет на својот професионален развој и улогата во тимот, останувајќи имун на гласините од трансфер пазарот.

Атмосферата во Зебенер Штрасе е јасна: Ленарт останува во својот дом. Иако своевремено призна дека Реал Мадрид е неговата „дестинација од соништата“, неговата посветеност на Минхен е доказ за успешната стратегија на директорите Макс Еберл и Кристоф Фројнд. Со тоа што му овозможија рана интеграција и чист пат до стартната постава, Баерн го убеди 18-годишникот дека неговите амбиции најдобро ќе се остварат токму во Баварија.

Со веќе 31 настап и 7 постигнати гола оваа сезона, Карл повеќе не е само „надеж“, тој е еден од столбовите на новата ера на Баерн. Додека клубот будно го следи и неговиот 14-годишен брат Винсент, семејните врски со Минхен само дополнително зајакнуваат. Засега, навивачите можат да здивнат: нивниот „дијамант“ е осигуран.

Историјата на англискиот фудбал доби ново поглавје кое се пишуваше цели две децении. Со влегувањето во игра за Брајтон против Брентфорд, ветеранот Џејмс Милнер официјално го забележа својот 654-ти настап, со што го собори долгогодишниот рекорд на неговиот поранешен соиграч, Герет Бари. На 40-годишна возраст, овој подвиг е вистински споменик на неговата нестварна професионална дисциплина, која опфаќа 24 сезони и шест различни клубови, уште од дебито за Лидс во 2002 година како 16-годишно момче.

Победата на Брајтон од 2:0 беше само соодветна кулиса за играчот чија кариера е дефинирана со жртва за тимот. Иако насловните страници му припаднаа нему, изјавите на Милнер беа во негов препознатлив стил: скромни и фокусирани на бодовите, а не на личниот јубилеј. Неговиот менаџер Фабијан Хирцелер, кој е дури осум години помлад од својот фудбалер, го опиша како врвен пример за професионализам, истакнувајќи дека неговата енергија на тренинзите е иста како во деновите кога освојуваше титули со Манчестер Сити и Ливерпул.

За да се разбере тежината на овој рекорд, доволно е да се погледнат легендарните имиња кои Милнер ги остави зад себе. „Клубот 600“ е ексклузивно друштво, а листата на топ 10 играчи со најмногу настапи изгледа како „Куќа на славните“ на елитниот англиски фудбал: Џејмс Милнер (654), Герет Бари (653), Рајан Гигс (632), Френк Лампард (609), Дејвид Џејмс (572), Гери Спид (535), Емил Хески (516), Марк Шварцер (514), Џејми Карагер (508) и Фил Невил (505).

Секое име на оваа листа претставува различна ера: од доминацијата на Манчестер Јунајтед до подемот на модерната „голема шестка“. Милнер не само што ги преживеа сите овие транзиции, туку остана клучен тактички играч за секој свој менаџер, докажувајќи дека издржливоста и интелигенцијата се подеднакво вредни како и чистиот талент.

И покрај честитките од колегите и аналитичарите, дел од јавноста ја оспорува тежината на овој рекорд. Критичарите потенцираат дека, иако Милнер има најмногу настапи, Герет Бари сè уште води во вкупниот број одиграни минути. Со оглед на тоа што многу од неодамнешните натпревари на Милнер беа во форма на кратки влегувања од клупата, некои фанови сметаат дека неговиот рекорд е „незаслужен“ или вештачки набиен.

Сепак, ваквиот став ја занемарува суровата природа на денешниот фудбал. Да се биде во физичка кондиција за настап во Премиер лигата на 40 години, дури и за само десетина минути, бара ниво на посветеност што ретко кој го постигнал. Без разлика дали е стартер или „џокер“ за затворање на мечот, Милнер е активен учесник во најсилната лига во светот. Како што и самиот Герет Бари изјави честитајќи му на својот пријател: ова е огромен успех кој ја отсликува неговата непоколеблива посветеност на спортот.

Ерата на Игор Тудор во Тотенхем само што започна, а хрватскиот стратег веќе се најде во центарот на бура што самиот ја предизвика. По болниот пораз во дербито на Северен Лондон, кој ги остави „Спарси“ во незавидна позиција, неговата пост-натпреварна анализа не направи ништо за да ги смири навивачите. Изјавата дека „Арсенал е веројатно најдобриот тим во светот“ можеби е објективен факт за него, но за поддржувачите на клубот тоа звучеше како предавство во најлош можен момент.

За клуб кој моментално тоне кон долниот дел на табелата и се соочува со реална закана од испаѓање, фалењето на лутиот ривал, кој е главен фаворит за титулата, е исклучително ризичен потег. Наместо поддршка, фановите добија чувство на капитулација, додека јазот меѓу двата соседа од Северен Лондон никогаш не изгледал подлабок.

Оптички, пофалбите на Тудор се поразителни ако се земе предвид моменталната траекторија на двата клуба. Додека „машината“ на Микел Артета работи, Тотенхем под водство на Тудор тапка во место, а времето за експерименти истекува. Поразот во дербито не беше само загуба на три бода, туку сурова демонстрација на разликата во класи за која говореше самиот тренер.

Сепак, она што најмногу ги боли навивачите е впечатокот дека нивниот менаџер со восхит гледа кон врвот, додека неговиот тим е заглавен во „подрумот“ на Премиер лигата. Во суровата битка за опстанок, клучната задача на менаџерот е да создаде менталитет на непобедливост и пркос. Со воздигнувањето на противникот на ниво на светски владетел, Тудор ризикува да ја загуби довербата на соблекувалната и на трибините, на кои во моментов им е потребна надеж, а не сурова реалност.

Најголемата дилема за раководството на Тотенхем е дали Тудор е воопшто подготвен за „калпавата“ борба што ја носи опстанокот во Премиер лигата. За разлика од неговите директни конкуренти, Хрватот никогаш претходно не бил дел од премиерлигашка војна за преживување. Тој сега влегува во шаховска партија против прекалени стратези кои ги познаваат сите замки на дното.

Витор Переира во Нотингем Форест и Нуно Еспирито Санто во Вест Хем веќе докажаа дека знаат како да извлечат резултати под екстремен притисок. Тие ја разбираат „темната страна“ на фудбалот: приоритет е дефанзивната цврстина и психолошката издржливост, а не естетскиот впечаток. Тудор, познат по својот висок интензитет и строги тактички барања, се соочува со стрмна крива на учење. Ако сака да ги придобие скептиците, тој мора под итно да престане да им се восхитува на „најдобрите“ и да најде начин како да ги победи оние со кои се бори во рововите.

Светлата на Сан Сиро обично се симбол на надеж за „Росонерите“, но во вчеравечер тие осветлија сцена на длабока фрустрација. Во натпревар исполнет со пропуштени шанси, Парма извојува херојска победа од 1:0, прекинувајќи ја импресивната серија на Милан од 24 меча без пораз во Серија А. Овој епилог, по сè изгледа, предвреме го промовираше градскиот ривал Интер во нов шампион.

Вечерта започна со лоша среќа за домаќините. Уште при загревањето, Матео Габија доби повреда, што го принуди стручниот штаб на брза рокада со Кони Де Винтер. Малерот продолжи и во 11-тата минута, кога Рубен Лофтус-Чик мораше да го напушти теренот по тежок судир со гостинскиот голман, Едоардо Корви.

Иако Милан ја имаше целосната контрола врз играта со 67% посед на топката и упати дури 25 удари кон голот, зборот „неефикасност“ најдобро ја опишува нивната игра. Рафаел Леао ја погоди стативата, додека Кристијан Пулишиќ постојано наидуваше на несовладливиот Корви, кој со своите интервенции ја заслужи титулата „играч на натпреварот“. Иако статистиката за очекувани голови на Милан беше повисока од таа на противникот, семафорот остана немилосрден за домашната публика.

Како што одминуваше времето, се случи она што малкумина го очекуваа. Во 80-тата минута, по еден од ретките излети на противничката половина, Парма доби корнер. Маријано Троило беше највисок во преполниот шеснаесетник и со прецизен удар со глава го совлада Мајк Мењан. Стадионот на момент замолкна кога судијата Пичинини првично сигнализираше фаул врз голманот на Милан.

Сепак, по долгата ВАР анализа, беше утврдено дека нема прекршок и голот беше признаен. Тоа беше единствената вистинска шанса за Парма во целиот натпревар. И покрај паничната офанзива во седумминутното продолжение и влегувањето на Кристофер Нкунку, бедемот на Парма остана непробиен.

Статистичките последици од овој пораз се поразителни за амбициите на Милан. По победата на Интер над Лече, разликата на врвот сега изнесува огромни 10 бода. Со оглед на тоа што до крајот преостануваат уште само 12 кола, аналитичарите ги предвидуваат шансите на Милан за Скудетото на симболични 3,1%, додека Интер е на чекор до трофејот со веројатност од 96,1%.

Во сезона на дијаметрално спротивни судбини, дербито на Северен Лондон, стана вистинско огледало на моменталната хиерархија во Премиер лигата. Со убедливи 4-1, Арсенал го „демонтираше“ Тотенхем на негов терен, зацврстувајќи го статусот на прв фаворит за трофејот, додека својот најголем ривал го остави да гледа во бездната на испаѓањето.

Натпреварот започна со висок интензитет, но Еберечи Езе беше тој што го скрши отпорот во 31-вата минута, со атрактивен волеј по центаршутот на Букајо Сака. Домашните навивачи за момент добија надеж кога Рандал Коло Муани ја казни ретката грешка на Деклан Рајс за израмнување, но тоа беше сè што видовме од домаќинот. Вториот дел беше целосна доминација на „Топџиите“.

Виктор Ѓокереш ја врати предноста веднаш по паузата со хируршки прецизен удар. Езе потоа го постигна својот втор го, негов петти против Тотенхем само во оваа сезона, пред Ѓокереш со гол во судиското продолжение да ја запечати судбината на противникот. Овој резултат е идентичен со оној од ноември, со што тимот на Микел Артета испиша историја со двојна победа над лутиот ривал во една сезона.

За Арсенал, овој триумф е многу повеќе од локален престиж: тоа е порака до конкуренцијата во исцрпувачката трка за титулата. Со 61 бод по 28 кола, тимот од Емиратите сега има пет бода предност пред Манчестер Сити, иако „Граѓаните“ имаат натпревар помалку.

Првпат по сезоната 1934-35, Арсенал успева да ги добие двете дерби пресметки против Тотенхем со разлика од 3 или повеќе голови.

Додека црвениот чад се ширеше од кај гостинските навивачи, на остатокот од стадионот владееше очај. На своето деби, привремениот менаџер Игор Тудор се соочи со суровата реалност. Тотенхем останува на 16-тото место, со само четири бода над зоната за испаѓање.

По разочарувачкото 17-то место минатата сезона, клубот сега се наоѓа во најдлабоката домашна криза во последните неколку децении. Со голем број повредени играчи и разнишана самодоверба, овој некогашен член на „големата шестка“ сега се бори за гол опстанок. За верните навивачи, сликата на празни трибини пред последниот свиреж стана мачна секојдневица во сезона која може да заврши со незамисливо сценарио.

Златко Далиќ нема уште долго да биде на селекторската функција.

Најверојатно по Мундијалот следното лето, тој ќе си замине од функцијата и ќе се пресели на нова.

Човекот кој што ја однесе Хрватска до свестските фудбалски височини, има големи шанси да биде следен селектор на Обединетите Арапски Емирати.

Па така, во тој дел од светот Далиќ е исклучително ценет, а се пишуваше дека годиниве имаше есктра понуди вредни десетици милиони евра годишно од Катар и Саудиска Арабија за да биде нивен селектор.

Сепак, медиумите во ОАЕ велат дека тој е дефинитивно најсериозниот кандидат за нивен следен селектор, а дали тоа и ќе се оствари останува да видиме.